Szczegóły
CINNAMAL
Nazwa / opis
Cynamal; trans-3-fenylo-2-propenal, aldehyd cynamonowy
Funkcja(-e) tego składnika w produktach kosmetycznych
AROMATYZUJĄCY
Nadaje smak produktowi kosmetycznemu
DENATURANT / SKAŻALNIK
Ogranicza właściwości smakowe składników kosmetycznych i produktów (np. dodanie gorzkich substancji do alkoholu)
NADAJĄCY ZAPACH
Wzmacnia zapach produktu i / lub perfumuje skórę
Pochodzenie
syntetyczne/roślinne
Występowanie w kosmetykach
Perfumy, wody toaletowe, wody po goleniu, różne kosmetyki perfumowane
Występowanie w innych produktach
Aromatyzowane środki spożywcze
Ogólne informacje na temat stosowania w kosmetykach
Cinnamal (aldehyd cynamonowy) jest żółtawą, oleistą cieczą o intensywnym zapachu cynamonu, będącą głównym środkiem aromatyzującym kory cynamonowca. Zgodnie z rozporządzeniem UE dotyczącym produktów kosmetycznych ten składnik musi być wymieniony odrębnie na etykiecie produktu kosmetycznego. Więcej informacji na temat wymagań dotyczących oznakowania alergenów zapachowych znajduje się w sekcji - Informacje o bezpiecznym stosowaniu. Substancje zapachowe lub ich mieszaniny są często określane w branży kosmetycznej jako "kompozycje zapachowe", "olejki zapachowe" lub "perfumy". Na produktach kosmetycznych są one określane nazwą INCI "PARFUM". Są to nierozcieńczone substancje lub mieszaniny, które pochodzą z surowców naturalnych lub mogą być wytwarzane (pół)syntetycznie. Stanowią one substancje wyjściowe do produkcji perfum, wód perfumowanych, wód toaletowych, wód kolońskich i innych perfumowanych produktów kosmetycznych. Przeciętna zawartość substancji zapachowych wynosi w perfumach 15-30 %, w wodzie perfumowanej 10-14 %, w wodzie toaletowej 6-9 %, w wodzie kolońskiej 3-5 %, a w produktach pielęgnacyjnych, szamponach, sprayach do włosów i dezodorantach ok. 0,2-1 % oraz ok. 1-3% w dezodorantach w sztyfcie. Do olejków zapachowych należą olejki eteryczne, żywice i absoluty. Ich źródłem są m.in. kwiaty, liście i łodygi, owoce i skórki owoców lub korzenie roślin, drewno, trawy lub zioła, igły, żywice i balsamy. Związki wyizolowane z produktów naturalnych to m.in. aldehydy, ketony, estry, alkohole (geraniol, cytronellal, cytral, eugenol, mentol). Dostępne są również zapachy półsyntetyczne (cytronellol, octan geranylu, jonon) i syntetyczne (np. alkohol fenyloetylowy i linalol). Zapachy pochodzenia zwierzęcego, takie jak piżmo i ambra, są stosowane rzadko.
Informacje na temat bezpiecznego stosowania
Niektóre składniki produktów kosmetycznych mogą u wrażliwych osób wywoływać reakcje alergiczne. Nie oznacza to, że dany składnik jest niebezpieczny dla wszystkich — oznacza to jedynie, że osoby, które wiedzą, że są uczulone na konkretną substancję, powinny unikać produktów ją zawierających. Aby pomóc takim konsumentom w UE, producenci wskazują na etykietach obecność potencjalnych alergenów zapachowych osobno. Dzięki temu osoby z rozpoznaną alergią na substancje zapachowe mogą szybko zauważyć i uniknąć składników, które mogłyby wywołać reakcję alergiczne. Lista alergenów zapachowych, które muszą być wymieniane z nazwy na etykiecie kosmetyku, została określona w załączniku III do rozporządzenia UE w sprawie produktów kosmetycznych. Takie oznakowanie jest wymagane, gdy dana substancja występuje w produkcie w stężeniu przekraczającym 0,01% w produktach spłukiwanych oraz 0,001% w produktach pozostających na skórze. Zgodnie z najnowszymi zmianami w przepisach, od 31 lipca 2026 r. producenci kosmetyków będą zobowiązani do oznaczania 81, a nie jak dotychczas 24, alergenów zapachowych w nowo wprowadzanych na rynek UE produktach. Kosmetyki, które są już w sprzedaży i nie spełniają jeszcze nowych wymagań dotyczących oznakowania, mogą być sprzedawane najpóźniej do 31 lipca 2028 r. Zmiana zasad oznakowania nie oznacza, że produkty stały się mniej bezpieczne ani że zmieniły się ich składy — już wcześniej musiały one spełniać surowe unijne wymogi w zakresie bezpieczeństwa. Celem aktualizacji etykiet jest dostarczenie osobom uczulonym bardziej szczegółowych informacji o obecności dodatkowych alergenów zapachowych, aby mogły świadomie wybierać produkty i łatwo rozpoznawać substancje, na które mogą być uczulone. Testy w kierunku alergii na substancje zapachowe Jeśli istnieje podejrzenie alergii na substancje zapachowe, lekarze zazwyczaj rozpoczynają diagnostykę od prostego testu dermalnego zwanego testem płatkowym. Niewielkie ilości najczęstszych alergenów kontaktowych — w tym dwóch standardowych mieszanin zapachowych (tzw. mieszanina zapachowa 1 i 2 - fragrance mix 1 i 2 ) — umieszcza się na specjalnych plastrach i przykleja do skóry na plecach pacjenta. Plastry pozostają na skórze przez około dwa dni. Po ich usunięciu lekarz sprawdza, czy na skórze pojawiły się reakcje przypominające wyprysk alergiczny. Pozwala to ocenić, czy skóra zareagowała na którykolwiek z badanych składników. Dwie mieszaniny zapachowe stosowane w tym teście zawierają 14 składników, które obecnie muszą być wymieniane na etykietach kosmetyków. Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja na jedną z mieszanin, lekarz bada następnie poszczególne składniki osobno, aby ustalić, która konkretna substancja wywołuje alergię. Według obszernych badań europejskich około 2 % populacji cierpi na alergię kontaktową na co najmniej jedną substancję zapachową, przy czym kobiety są dotknięte tym problemem dwukrotnie częściej niż mężczyźni. Jeżeli istnieje wstępne podejrzenie alergii na zapachy, alergolog może przeprowadzić test naskórkowy z dwoma standaryzowanymi seriami zapachowymi (tzw. mieszanka zapachowa 1 i 2). W takiej sytuacji podejrzane alergeny są aplikowane na powierzchnię skóry pleców na dwa dni za pomocą specjalnego plastra. Obserwuje się, czy w polu testowym wystąpi reakcja z zaczerwienieniem i stanem zapalnym skóry, tzn. wyprysk. Dwie serie badań z substancjami zapachowymi powodującymi najczęstsze przypadki alergii pozwalają na identyfikację ogólnego uczulenia na substancje zapachowe w 70-80 % przypadków. Ze względu na bardzo niskie stężenie poszczególnych substancji zapachowych w kosmetykach, stężenie progowe wywołujące reakcję alergii kontaktowej na substancję powodującą uczulenie - w wielu przypadkach nie jest osiągane w warunkach stosowania kosmetyku, szczególnie w przypadku produktów spłukiwanych (rinse-off products). W przypadku reakcji alergicznej na testowaną mieszankę zapachową należy przetestować poszczególne składniki mieszaniny w celu dokładnego określenia substancji, na które dana osoba jest uczulona. Substancja ta jest zatwierdzona i/lub podlega ograniczeniom zgodnie z wpisem do załącznika III rozporządzenia KE dotyczącym produktów kosmetycznych, po dokonaniu oceny przez Komitet Naukowy Komisji UE ds. Ograniczenia mogą odnosić się np. do kryteriów czystości, maksymalnego stężenia lub ograniczenia do niektórych kategorii produktów. Z zastrzeżeniem warunków, które mogą być nałożone w załączniku III, stosowanie tej substancji w produktach kosmetycznych jest bezpieczne.
Dalsze informacje
W przypadku podejrzenia alergii kontaktowej substancja ta może zostać poddana badaniu dermatologicznemu w teście naskórkowym/płatkowym.
Należy do następujących grup substancji
Regulacje dotyczące kosmetyków
Składniki kosmetyków podlegają regulacjom prawnym. Należy pamiętać, że w przypadku składników kosmetycznych, poza UE mogą obowiązywać inne przepisy.
Baza danych
Kosmetyki to produkty, które odgrywają istotną rolę w naszym codziennym życiu. Europejscy konsumenci używają średnio ponad siedmiu różnych kosmetyków dziennie. Ty również? To naturalne, że chcesz wiedzieć więcej o ich składnikach.
W cyfrowym świecie, w którym żyjemy, toniemy w nadmiarze informacji na temat kosmetyków. Trudno jest samodzielnie ustalić, które źródła są wiarygodne. COSMILE Europe jest bazą danych Cosmetics Europe o składnikach kosmetycznych, która oferuje rzetelne, zweryfikowane i poparte naukowo informacje na temat niemal 30 000 składników stosowanych w kosmetykach.
Baza ta pomoże Ci zrozumieć, dlaczego pewne składniki znajdują się w wybranych przez Ciebie produktach i jakie są ich właściwości. Baza jest obecnie dostępna w czternastu językach, ale wkrótce będzie ich jeszcze więcej.
